Υποτροπή Διαφραγματοκήλης και Παλινδρόμησης

Υποτροπή Παλινδρόμησης λόγω Υποτροπής Διαφραγματοκήλης

Υποτροπή παλινδρόμησης μετά απο Αντιπαλινδρομικές Επεμβάσεις

Οι παραδοσιακές αντιπαλινδρομικές επεμβάσεις έχουν αποδεδειγμένα υψηλά ποσοστά θεραπείας της παλινδρόμησης. Ξεπερνούν το 95% σε ορισμένες μελέτες. Όμως μακροχρόνιες μελέτες με διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών για πάνω από 10 χρόνια δείχνουν επανεμφάνιση συμπτωμάτων παλινδρόμησης σε ποσοστό μέχρι 18%. Αν και τις περισσότερες φορές αντιμετωπίζονται με φάρμακα, οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς επιλέγουν να υποβληθούν σε αντιπαλινδρομική επανεπέμβαση.

Οι πιθανές αιτίες για υποτροπή παλινδρόμησης είναι πολλές. Κατ’ αρχήν η επιλογή υποψηφίων ασθενών δε γίνεται με τον ίδιο τρόπο από πολλούς χειρουργούς. Το αποτέλεσμα είναι να υποβάλλονται σε θολοπλαστική άτομα χωρίς πλήρη διερεύνηση και άρα χωρίς πλήρη κατανόηση των μηχανισμών που προκαλούν την παλινδρόμηση. Επιπλέον δεν πρέπει να αγνοείται το γεγονός ότι οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που προκάλεσαν την παλινδρόμηση εξαρχής μπορεί να συνεχίζουν να επιδρούν. Μπορούν ακόμα και να συνεχίσουν να επιδεινώνονται, οδηγώντας σε υποτροπές.

Ένα σημαντικό πρόβλημα που υπάρχει με την αποκατάσταση διαφραγματοκήλης σε σχέση με τη χειρουργική των κηλών γενικότερα είναι οι επιπλοκές από τη χρήση πλέγματος. Η χρήση πλεγμάτων έχει φέρει επανάσταση στη χειρουργική κηλών. Αυτό έχει μειώσει θεαματικά τις πιθανότητες υποτροπής μιας κήλης. Η εγγύτητα του οισοφάγου σε πλέγματα διαφραγματοκήλης, όμως, επιφέρει αυξημένη πιθανότητα επιπλοκών. Διαβρώσεις και τραυματισμοί οισοφάγου είναι πολύ σοβαρές καταστάσεις. Κάνουν μια επόμενη προσπάθεια χειρουργικής αποκατάστασης εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη. Το αποτέλεσμα είναι η πολύ περιορισμένη χρήση πλεγμάτων στην αντιπαλινδρομική χειρουργική. Αποτέλεσμα είναι η σχετικά αυξημένη πιθανότητα υποτροπής παλινδρόμησης.

Οι θεραπευτικές επιλογές σε περιπτώσεις με υποτροπή παλινδρόμησης μετά από προηγούμενη επεμβαση είναι:

Φαρμακευτική θεραπεία:

Σε ασθενείς χωρίς σοβαρή διαταραχή της μετεγχειρητικής ανατομίας και με ήπια συμπτώματα. Η περιστασιακή χρήση αντιεκκριτικών και αντιόξινων φαρμάκων μπορεί να είναι αρκετή για να ελέγξει τα συμπτώματα.

Ενδοσκοπική Θεραπεία Ραδιοσυχνοτήτων Stretta:

Η επέμβαση Stretta μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις υποτροπής των συμπτωμάτων της παλινδρόμησης, εφόσον δεν υπάρχει μεγάλη υποτροπή διαφραγματοκήλης. Έχει πολύ καλά αποτελέσματα και υψηλά ποσοστά διακοπής φαρμακευτικής αγωγής.

Λαπαροσκοπική Αναθεώρηση Θολοπλαστικής:

Ασθενείς με σημαντική διαταραχή της ανατομίας, μεγάλη υποτροπή διαφραγματοκήλης, μετατόπιση της θολοπλαστικής προς τον θώρακα ή “ολίσθηση” του στομάχου μέσα από τη θολοπλαστική, έχουν συνήθως σοβαρή παλινδρόμηση που δε βελτιώνεται με φάρμακα. Μπορεί να συνυπάρχουν προβλήματα στην κατάποση, (δυσφαγία), και έντονος πόνος στο στήθος. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η διενέργεια λαπαροσκόπησης. Σκοπός είναι η επιδιόρθωση των ανατομικών προβλημάτων από την προηγούμενη επέμβαση, και δημιουργία νέας θολοπλαστικής. 

Λαπαροσκοπική Γαστρική Παράκαμψη:

Το γαστρικό bypass μπορεί να είναι η ιδανική ή ακόμα και η μοναδική θεραπευτική στρατηγική. Ειδικά σε περιπτώσεις όπως αποτυχημένη θολοπλαστική, υποτροπή παλινδρόμησης μετά από επανειλημμένες επεμβάσεις ή διαταραχές κινητικότητας στομάχου και εντέρου μετά από τραυματισμό νεύρων. (πνευμονογαστρικών). Το κλασικό Roux en Y γαστρικό bypass είναι μια κατ εξοχήν αντιπαλινδρομική επέμβαση. Ως επέμβαση διάσωσης, πρέπει να διενεργείται μόνο από χειρουργούς με μεγάλη εμπειρία, τόσο στη χειρουργική της παλινδρόμησης όσο και στη χειρουργική της παχυσαρκίας, σε εξειδικευμένα τμήματα και πολύ καλά οργανωμένα νοσοκομεία.